Vakantie met Henk

Vakantie met Henk

Deze week waren we met Henk op vakantie bij ‘boer Gerard en boerin Evelien’ op de Nicolaashoeve in Nieuwveen. Dit is een boerderij die nog in bedrijf is met appartementen die gehuurd kunnen worden. Deze plek kunnen we iedereen aanraden. Mooie omgeving en zeer hartelijke mensen. Alleen de vliegtuigen maakten regelmatig veel lawaai.

We waren hier al eerder met Henk en Leen geweest. En vooral dat laatste was voor Henk belangrijk, want hij is nog steeds dagelijks bezig met het overlijden van zijn broer Leen. Hij wil daarom graag naar plaatsen waar ook Leen is geweest en waar mensen zijn die Leen gekend hebben. Het eerste wat hij de boer vroeg was dan ook of hij Leen ook zo miste.

Het was een fijne week. Leuk om een volle week met Henk op te trekken en hem alle aandacht te kunnen geven die hij nodig heeft. Ook is het altijd leuk om in zo’n week weer nieuwe trekjes in hem te ontdekken. Zo heeft hij op de een of andere manier geleerd voor zichzelf op te komen. Als we hem iets vroegen of voorstelden waar hij het niet zo mee eens was – bijvoorbeeld het geluid van zijn tablet wat zachter zetten – keek hij ons parmantig aan en zei: ’Het is mijn vakantie hoor!’  Leuk…

Ook zagen we wel dat zijn conditie langzaam minder wordt. Hij is steeds sneller moe. Een uitstapje van 2 of 3 uur is het maximum wat hij aankan, terwijl hij niet eens hoeft te lopen, want we gebruiken de rolstoel voor hem. Ook zijn visus gaat nog steeds achteruit. Hij is aan één oog blind en aan het andere heeft hij kokervisus en nachtblindheid. We wilden naar een museum in Leiden maar zijn daar snel weer uitgegaan, om dat het te donker was. Hij zag niets. Maar ook dingen die in het volle licht staan, zoals in Madurodam waar we ook geweest zijn, kon hij vaak niet goed zien. We hebben dit opgelost door veel te filmen en telkens aan het eind van de dag de filmpjes te monteren en op zijn tablet te zetten. Dan kon hij zien waar we geweest waren en begon het weer helemaal te leven voor hem.

De week had een bijzonder eind, omdat donderdag 4 juli de verjaardag van Leen was. We hadden al afgesproken om dan naar het graf te gaan. Voor Henk was dit toch wel een soort verjaardagsfeestje voor Leen. Hij belde geregeld naar Saskia en Maaike om hen te vragen of ze ook op het feestje voor Leen konden komen. Maaike kon niet, maar Saskia is wel geweest, samen met haar man Erwin en twee van de kinderen. Voor de vakantie had hij al aan huisgenoten gevraagd mooie tekeningen voor Leen te maken. Voorzien van thermoskannen koffie en thee, en de tekeningen zijn we naar het graf gegaan.

Saskia had ter gelegenheid van de verjaardag van Leen ook nog een mooie foto op facebook geplaatst. Ik had deze foto zelf nog niet gezien, want hij was vlak voor Leen’s ziekenhuisopname gemaakt.

Het is de laatste leuke foto die van Leen gemaakt is, en ook wel een hele bijzondere. Leen was die dag erg uit zijn doen en de begeleiding had Saskia gebeld of ze kon komen, want ze wisten zelf geen raad meer met hem. Op de foto is niets te zien van de onhanteerbare leen. Je ziet alleen de liefde tussen een broer en een zus die het voor Leen mogelijk maakte alle onrust uit zijn lijf voor even los te laten en weer breeduit te lachen.

Toen we bij het graf stonden ging de gedachte nog wel even door me heen dat het overlijden voor Leen zelf ook wel een verlossing moet zijn geweest. Ik moet er niet aan denken dat hij nu nog steeds zo met het leven in gevecht zou zijn als hij de laatste paar jaar van zijn leven gedaan heeft. Hij heeft rust, en wij denken met veel liefde aan hem terug.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *