Kwaliteit van zorg in India

Kwaliteit van zorg in India

Kwaliteit van zorg en Kwaliteit van Leven is betrekkelijk en cultuur bepaald. Ik ben op dit moment in India, in Sadhana Village, een kleine leefgemeenschap voor mensen met en verstandelijke beperking en/of een psychiatrische aandoening.

Ik kom hier al 20 jaar, gemiddeld eens per jaar in het kader van Gentle Teaching. Sadhana Village is een kleine gemeenschap met vier huizen waar 24 mensen met een beperking wonen. De bewoners worden geen cliënt genoemd, maar ‘special friend’. Het is een particulier initiatief van een vader wiens dochter een niet-aangeboren-hersenletsel heeft.

De omstandigheden hier zijn totaal niet te vergelijken met die in ons eigen land. Er is geen overheidsfinanciering, en het geld moet bij elkaar geschraapt worden. De familie van de special friends betalen ongeveer 4000 rupee per maand ( 50 euro); de rest van het benodigde geld moet van donaties komen. De begeleiding bestaat uit 3 huismoeders en een Indiase co-worker de 24/7 aanwezig zijn en tussen de special friends wonen. Het huishoudelijk werk wordt gedaan door vrouwen uit de omringende dorpen. Sommige van hen doen ook wat verzorgende werkzaamheden voor enkele special friends. Daarnaast zijn er gemiddeld 5 vrijwilligers uit Westerse landen. Dit zijn vaak jonge mensen die net van de middelbare school komen en geen zorgervaring hebben. De meeste komen voor een jaar op Sadhana.

Is er met deze middelen kwaliteit te leveren? De kwaliteit van zorg voldoet niet aan onze Westerse normen, maar als ik eerlijk ben moet ik zeggen dat de special friends een gelukkiger indruk maken dan veel mensen met een verstandelijke beperking die ik in de voorzieningen in Nederland zie. Er ligt geen druk op ze, en ze kunnen zijn wie ze zijn. Er is ook geen bureaucratie waardoor de begeleiding afgeleid worden en niet met de special friends bezig kunnen zijn. In Sadhana Village is een fijne warme sfeer.  Het is een hechte gemeenschap. Wat opvalt is dat de special friends onderling erg betrokken op elkaar zijn, en elkaar spontaan met van alles en nog wat helpen.  Er wordt veel samen gedaan. De dag wordt samen gestart, en bij de activiteiten die gedaan worden, ligt het accent vooral op het samen bezig zijn, en niet op de prestatie of de productie. Natuurlijk zijn er wel eens spanningen als een special friend een tijdje niet goed in zijn of haar vel zit, maar als er een escalatie is, pakken ze direct te draad met elkaar weer op.

Ik denk dat we in ons land best wel wat kunnen leren van Sadhana Village. Bijvoorbeeld dat we meer aandacht kunnen schenken aan het basale in het leven: samen zijn met anderen en geluk ervaren in het over en weer elkaar helpen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *