Betalen voor noodzakelijke begeleiding

Betalen voor noodzakelijke begeleiding

Het is er al heel lang niet van gekomen om het blog bij te houden. Ik ga nu echt proberen weer regelmatig wat te schrijven, want er gebeurt genoeg.

 

Gisteren kreeg ik van de instelling waar Henk zorg krijgt de brochure ‘Hoe is het geregeld met de vergoedingen?’. Hierin staat wat mensen die zorg krijgen in de instelling vanuit hun eigen inkomen zelf moeten betalen. Een van die zaken betreft het betalen van begeleiding die je nodig hebt bij een uitstapje of vakantie. Hiervoor rekent de zorgaanbieder € 40 per uur. Dit is niets nieuws; het gebeurt al jaren en ik erger me er ook al jaren aan.

Om de beginnen is het een vorm van rechtsongelijkheid. Als iemand een fysieke beperking heeft, heeft hij een rolstoel nodig. En als het een complexe beperking is, kan het gaan om een speciale rolstoel. Niemand zal het in zijn hoofd halen om te zeggen dat deze rolstoel maar zelf betaald moet worden. Het is een noodzaak om ergens te kunnen komen en om je in de samenleving te kunnen verplaatsen.

Voor mensen met een verstandelijke beperking kan deskundige begeleiding tijdens een uitstapje net zo belangrijk zijn als voor iemand met een fysieke beperking de rolstoel. Maar voor de begeleiding moet wel uit eigen middelen betaald worden. We hebben de mond er vol van dat mensen moeten kunnen participeren in de samenleving en gebruik moeten kunnen maken van wat de samenleving te beiden heeft, maar als het geld kost geven we niet thuis en moeten de mensen het van hun kleine WAJONG uitkering zelf betalen.

En dat het bedrag van € 40 per uur. De directe loonkosten (brutoloon + sociale lasten) bedragen voor een begeleider niet meer dan gemiddeld € 22.50 per uur. In de € 40 zitten alle indirecte kosten en overheadkosten van de organisatie doorberekend. Maar hier gaat om extra uren en de indirecte kosten en overheadkosten worden door de organisatie al doorberekend in de gewone personeelsinzet. Het verschil van € 17.50 per uur is pure winst voor de organisatie. Schandalig dat ze dit verhalen op mensen die afhankelijk zijn van begeleiding en maar een minimale inkomens hebben. Ik ben benieuwd wanneer cliëntenraden zich voor dit soort zaken strijdbaarder gaan opstellen.

 

2 gedachten over “Betalen voor noodzakelijke begeleiding

  1. Bedankt dat u dit aan de kaak stelt.
    Ik ben een ouder wordende ouder.
    En heb het wel een beetje gehad met de begeleiding van onze kinderen . Ik wil graag nog lang een goede en liefdevolle ouder zijn . Maar ik ga nog steeds mee naar het ziekenhuis, de tandarts en óók doen wij de begeleiding met uitjes en vakanties.
    Onze kinderen wonen in Thomashuizen. En voorál bij onze dochter is er niets mogelijk aan persoonlijke begeleiding buiten de deur. Mits ze dus 40,00 per uur op moet hoesten. En ik ben vier uur tijd aan het reizen en begeleiden voor soms vijf minuutjes bij de tandarts.
    Vriendelijke groet Eelkje

  2. Onze dochter is meervoudig gehandicapt. Vanaf haar 21 ste jaar woont zij intern met 24 uurs zorg. Zij betaald van haar Wajonggeld een grote bijdragen aan de A.W.B.Z. Zij krijgt naast de zorg, activiteiten om te zorgen dat zij zich prettig kan voelen in haar lichaam. Massage, zwemmen, huifbed-rijden. Begeleiding tussen de € 25.00 en € 37.50 per uur. Dan nog de rolstoel-taxi.Dit kan maar 1 maal per maand. Vorig jaar wilde wij graag een dagje met haar uit. Naar Manege zonder drempels en daarna pannenkoek eten. Begeleiding de hele dag, rolstoel-taxi, huifbed-rijden, pannenkoek eten en weer terug naar de woning. Met elkaar was het een hele fijne en gezellige dag. (Zij was wel haar vakantie-geld kwijt.) Met de groep gaan zij geen dagjes uit of op vakantie dus dit wat het wel echt waard. Jammer dat het maar 1 dag kan. Maar eigenlijk is het te gek voor woorden dat deze aktiviteiten voor haar maar zo weinig mogelijk zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *